Γενική άποψη Καστριού

 

Φτάνουμε στο Καστρίτζι - Καστρί.  Λίγο πριν φτάσουμε, στο δεξί μας χέρι, βρίσκονται τα Σερβαίικα, το χωριό των παλιών δούλων.   Έχει και την εκκλησία του, τον Άγιο Νικόλαο με εικόνες ζωγραφισμένες από τους ζωγράφους της Βορδόνιας.  Στο Καστρί δεσπόζει ένας περίλαμπρος βυζαντινός ναός, το λεγόμενο μετόχι.   Στην αρχιτεκτονική του είναι όμοιος με τους Αγίους Θεοδώρους του Μυστρά.  Είχε δύο ιερά, αφιερωμένα στην Παναγία και τον Άγιο Βασίλειο, όπως λένε.  Τον έκαψε ο Μωάμεθ Β' ο Πορθητής στα 1460, όταν ο στρατός του χτύπησε το κάστρο με τους 400 του Πρινοκοκκά.  Από τότε έμεινε αλείτουργητος.  Ήταν η Μητρόπολη της πολίχνης (μικρής πόλης).

 

Προς συνοικισμό Νέα Λιβερά

 

Στο χωριό, κάτω από το βουνό βρίσκεται, ο κομψός νεοβυζαντινός ναός του Αγίου Γεωργίου, με ωραία ζωγραφική και φορητές εικόνες φτιαγμένες από τα ευλογημένα χέρια των Ζωγραφαίων.  Στον περίβολο βρίσκεται ο μαρμάρινος τάφος του παλιού πολιτευτή Δημ. Δημητρακάκη, που αναδείχτηκε δυνατός ρήτορας στη Βουλή.  Μας άφησε σπουδαία χειρόγραφα απομνημονεύματα που αναφέρονται στην επανάσταση του 1821.  Εκεί συνεχίζει τη δραματική του περιπέτεια και το παλιό αρχοντικό των Δημητρακάκηδων.  Είναι ένας πολεμικός πύργος χιλιοκαμένος από τους Τούρκους.  Έχει αναστηλώθει από τον Π.Δ.  Στο θόλο του Αγίου Γεωργίου διακρίνονται ακόμη οι βολές από τους μισαλλόδοξους Τούρκους στρατιώτες.

 

Η εκκλησία της Μεταμόρφωσης του Παπαηλίου

 

Το Καστρί είναι και σήμερα φημισμένο, χάρη στο μοναστήρι του, τη Ζωοδόχο Πηγή, ένα κτίσμα του 18ου αιώνα, καταστόλιστο με ζωγραφιές αγίων.  Σεμνή κι ασκητική είναι η τεχνοτροπία του καλλιτέχνη αγιογράφου. Περιβάλλεται από κτιριακές εγκαταστάσεις που βλέπουν προς τόν Ευρώτα.  Έχει μεγάλη ιστορία που αφορά σε γεγονότα του 1821.  Σημειώνουμε ότι στο λεγόμενο Μετόχι έγινε η συνάντηση των δύο αδελφών του αυτοκράτορα Κων/νου, Δημητρίου και Θωμά που κοινώνησαν κι έδωσαν την υπόσχεση ότι θα είναι αγαπημένοι μεταξύ τους.  Αλλά λησμόνησαν τον όρκο τους και ξανάρχισαν πάλι τον εμφύλιο πόλεμο.

 

Η εκκλησία της Αγίας Βαρβάρας

 

Αναφέρονται και οι παλιές εκκλησίες Άγιος Παντελεήμονας στα Κρεβατεϊκα (οικισμός), Άγιοι Θεόδωροι στα Δημητρακεϊκα, Μεταμόρφωση του Παπαηλίου, Άγιοι Ταξιάρχες στο κάστρο, Άγιος Γεώργιος εκεί που έχει κτιστεί ο ναός της Αγίας Βαρβάρας, Παναγία στο κάστρο, Άγιος Νικόλαος στη σκουρουχιά (δένδρο), Άγιος Ανδρέας (Ανδριάς) στον Παλιό δρόμο για Καστρί.  Το παράδοξο είναι ότι σ'αυτη τη ρημαγμένη πλαγιά, εγκαταστάθηκαν στα νεότερα χρόνια οι αδελφοί Πόντιοι της Λιβεράς στο νέο επώνυμο συνοικισμό, τη Νέα Λιβερά.  Είχαν σηκώσει στους ώμους τους την μεγάλη κληρονομιά της βυζαντινής τους επικράτειας και ρίζωσαν σ'ένα άλλο Βυζάντιο με πρωτεύουσα τον Μυστρά.

 

ΣΥΝΟΠΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΜΟΝΗΣ ΚΑΣΤΡΙΟΥ

 

Πανοραμική άποψη της Ιεράς Μονής Καστριού 

 

Η πάνσεπτος και ιερά Μονή Καστρίου Λακεδαίμονος <<Ζωοδόχος Πηγή>>, βρίσκεται πιο πάνω και στα πλάγια του Καστρίου, του οικισμού των Ποντίων Νέα Λιβερά, της παλαιότερης Ι.Μονής της Παναγίας του Κάρδαρη, της τοπικής δημόσιας οδού από την οποία και ξεκινούσε η βατή και γραφική οδός μέσω της βυζαντινής εκκλησίας μητροπόλεως άλλοτε του Καστριτζίου, με το σημερινό όνομα Μετόχι.   Είναι ιερή έπαλξη της ορθοδοξίας πάνω στις προφυλακές του Ταϋγέτου.  Σχεδόν η Μονή αυτή ταυτίζεται με το μαρτυρικό Καστρίτζι των θυσιασμένων για την ελευθερία με την προβολή του δικού τους ΟΧΙ, της στρατιάς του Μωάμεθ Β' του Πορθητού (Μαϊος 1460).  Ολόκληρη αυτή η περιοχή ιεροκρατείται και αξιολογείται λόγω της βυζαντινής παραδόσής της.  Κατά πάσα πιθανότητα, διαδέχθηκε τις εκεί Μονές Αγία Κυριακή και Παναγία του Κάρδαρη, σε υψηλότερο βέβαια σημείο, για την αποφυγή προσβολής από διερχόμενους εχθρούς των δύσκολων εθνικών περιόδων.

 

Η θέση όπου βρίσκεται η Ιερά Μονή Καστρίου πάνω στο βουνό

 

Οι δύο προηγούμενες Μονές λόγω της βατότητας τους, καταστράφηκαν, η πρώτη εξ ολοκλήρου, ενω η δευτέρη διατηρήθηκε ώς εκκκλησία, αλλά έχασε τις εγκαταστάσεις της.  Η ζωή και η δράση των Μονών αυτών εκτείνεται κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας.  Στο ίδιο γεωγραφικό πλαίσιο περιλαμβάνονται οι βυζαντινές εκκλησίες Άγιος Δημήτριος, στην οποία μόλις τώρα διακρίνεται σε κώχη του ιερού η προσωπογραφία, μεταξύ δύο άλλων ιεραρχών, του Αγίου Θεοκλήτου Αρχιεπισκόπου Λακεδαιμονίας του θαυματουργού (9ος αιώνας) και αγωνιστή της αρχαίας παράδοσης της εκκλησιας, οι Άγιοι Θεόδωροι (χ. Σερβέϊκα), όπου βρίσκεται η μαρμάρινη λάρνακα, που μέσα της θάφτηκε κατά την παράδοση, ο Άγιος Θεόκλητος, άλλες βυζαντινές εκκλησίες κτισμένες στην πλαγιά του Καστριού και επάνω στο κάστρο, καθώς και ο Άγιος Μάμας.  Οι περισσότερες δεν υπάρχουν σήμερα και όσες λειτουργούνται έχουν χάσει την παλαιά βυζαντινή τους αρχιτεκτονική ανάλογα με τις νεωτεριστικές τάσεις των δωρητών - κτιτόρων.

 

Η περιοχή ανήκει στην βυζαντινή πόλη Μεσονήσια, που καταστράφηκε από εξέγερση των ακτημόνων χωρικών εναντίον των τοπικών φεουδαρχών (γούνες).  Η ονομασία Μεσονήσια έχει σχέση με την εδαφολογική διαμόρφωση της περιοχής με τους αλλεπάληλους λοφίσκους που τους χωρίζουν ρέμτα - χαντάκια και τους προσδίδουν νησιωτική όψη και γραφικότητα.   Στην ίδια περιοχή, εκτός από το Μετόχι, αρχιτεκτονικού κατασκευάσματος ομοίου του βυζ. ναού των Αγίων Θεοδώρων Μυστρά, όπου έγινε η συνάντηση και συλλειτουργία των δύο αδελφών του Κωνσταντίνου Παλαιολόγου, Θωμά και Δημητρίου, για να κοινωνήσουν μαζί των Αχράντων Μυστηρίων και να υποσχεθούν ενώπιον του Μητροπολίτου Λακεδαιμονίας, συνδιαλλαγή και αδελφική αγάπη, υψώνεται και ο αγιογραφημένος γραφικώτατος ναός του Αγίου Γεωργίου και ο νεώτερος, επίσης αγιογραφημένος, της Αγίας Βαρβάρας.

 

ΚΤΙΣΜΑΤΑ

 

 

- Μονή Καστρίου

 

Η Μονή του Καστρίου από παλιά με τα κτίσματα της

 

Εντυπωσιάζει επίσης η Μονή με τις εγκαταστάσεις της πάνω στο βράχο, δείγμα της οικονομικής δυνάμης που είχε για ανέγερση μεγαλοπρεπών κτισμάτων (ξενώνων και κελιών).  Τα κτίσματα αυτά, συνυφαίνονται με το βραχώδες της θέσης, σε ρυθμό κτιριακό, φρουριακό.  Άριστος προσανατολισμός με θέα μεγαλειώδη πρός την κοιλάδα του Ευρώτα και τον Πάρνωνα.  Κτίσματα με μεγάλους αποθηκευτικούς χώρους των προϊόντων της Μονής σε λάδι, γεννήματα και κρασιά.  Η Επανάσταση του 1821 πολύ υπολόγιζε στην οικονομική και επισιτιστική ανταπόκριση της Μονής.  Στη διάθεση την πρόθυμη του ηγουμενο-συμβουλίου για τέτοιες παροχές στις κρίσιμες περιόδους του Αγώνα, στηριζόταν συχνά ο Θ. Κολοκοτρώνης και τοπικοί, επίσης, οπλαρχηγοί.  Στα χρόνια της Επανάστάσης έγινε ανακαίνιση της Μονής Καστρίου, από το δραστήριο και φιλότεχνο ηγούμενο Παγκράτιον Οικονόμου ή Οικονομόπουλον, η μορφή του οποίου έχει ζωγραφίσθει πάνω στο τέμπλο, στην αριστερή είσοδο του Ιερού.  Ο ίδιος υπήρξε ιδρυτής και ανακαινιστής εργαστηρίων, μύλων, ελαιοτριβείων, οικιών, νεροτριβών και διασφαλιστής της απεράντης περιουσίας της με μάντρες (τοίχους) και άλλες κατασκευές.  

 

Το εξωτερικό της Μονής 

 

Επί των ημερών του χτίστηκε και η εκκλησία των καλλιεργητών του χωριού Σερβέϊκα, και σε όλα τα κτίρια τοποθετούσε μαρμάρινες επιγραφές σαν ευχαριστήρια για όσους τον βοηθούσαν με εισφορές τους κι για μνημόνευση του προοδευτικού έργου.  Την απέραντη κτηματική περιουσία της Μονής από ελαιοπερίβολα, ποτιστικά, αμπελώνες με δίκαιο τρόπο καλλιεργούσαν οι εκεί αγρότες - σέμπροι, αποζώντας από την ενασχόληση τους αυτή στα <<Μοναστηριακά>>.  Διέθετε ποιμνία και αγριογέλαδα που έβοσκαν σε ιδιόκτητες εκτάσεις της.

 

Το εσωτερικό της Μονής με την θαυματουργή εικόνα 

 

Η Μονή Καστρίου είναι μονόκλιτον κτίσμα του 17ου αιώνα αγιογραφημένο με καλή, παραδοσιακή τέχνη. Κατέχει την περίφημη εικόνα της Παναγίας Βρεφοκρατούσης, θαυματουργής σε ασθένειες ανθρώπων και άλλα δεινά.  Η εικόνα αυτή φαίνεται ότι μετεφέρθηκε από το παλαιότερο Μοναστήρι του Κάρδαρη και στολίζει σήμερα το νεώτερο αυτό σκήνωμα της ορθοδοξίας.  Ολόκληρο το εσωτερικό της Μονής είναι διακοσμημένο με εκφραστικές τοιχογραφίες που αναπτύσσουν θέματα από το Αγιολόγιο της εκκλησίας μας.  Η Κοίμησις της Θεοτόκου, αριστερά, η τιμώμενη δηλαδή επώνυμη αναπαράσταση, εντυπωσιάζει με το μέγεθος και την ποιότητα της τέχνης, καθώς και η σβησμένη από το χρόνο και τη διάβρωση αναπαράσταση της εκφοράς του Οσίου Νίκωνα του <<Μετανοείτε>>, δεξιά από την εισόδο.  Η δεύτερη τοιχογραφία υπήρξε μοναδική στην τοπική αγιογραφία, για το λόγο ότι ο καλλιτέχνης εδώ παρουσίαζε το μεγάλο πένθος, λαού και κλήρου.  Σήμερα διακρίνονται μόνο ίχνη και γραμματικά στοιχεία της επιγραφής.  Ενδιαφέρον παρουσιάζει και το κομψό τέμπλο με τις φορητές εικόνες του.

 

ΛΑΤΡΕΙΑ

 

Η θαυματουργή εικόνα της Παναγίας

 

Οικονομικά και λατρευτικά κυριαρχούσε σε όλη την περιοχή.   Δωρεές επί δωρεών, κυρίως στα χρόνια της τουρκοκρατίας, μεγάλωναν την περιουσία της.  Από παντού προσέρχονταν προσκυνητές για να λάβουν το πολύτιμο δώρο της υγείας και της ελπίδος.  Ασθενή παιδιά με επιθέματα των αγίων λειψάνων που κατείχε η Μονή, γίνονταν καλά.  Στην Επανάσταση του 1821 η Ζωοδόχος Πηγή ενίσχυσε, με κάθε μέσο και πλουσιοπάροχα, τον Αγώνα εναντίον του τούρκου δυνάστη, και αργότερα, όταν ήρθαν πάλι δύσκολοι καιροί, το 1922, μετά την Μικρασιατική καταστροφή, το Μοναστήρι διέθεσε όλη του την περιουσία, για να αποκατασταθούν οι Ομογενείς πρόσφυγες που ήρθαν ξεριζωμένοι από τον Πόντο.  Η ίδια Μονή κατείχε και <<Συντογολόγιο>> με διάφορες συνταγές θεραπευτικών βοτάνων.  Στις μεγάλες δοκιμασίες της τοπικής αγροτικής οικονομίας, από ανομβρία και ακρίδες, η θαυματουργή εικόνα της Παναγίας περιφερόταν στην πεδιάδα σε λιτανεία.   Πλήθος ιερείς και πιστοί ακολουθούσαν τη λιτάνευση της εικόνας, κάτω από διαρκείς κωδωνοκρουσίες των εκκλησιών όλων των χωριών.   Η εικόνα της Παναγίας είναι έργο μεγάλης καλλιτεχνικής αξίας.  Λέγεται ότι μεταφέρθηκε από την Κωνσταντινούπολη, μετά την αλωσή της το 1453, από Πατριάρχην που κατέφυγε εδώ.  Ίσως είναι αντίγραφον παρόμοιας εικόνας του Ευαγγελιστή Λουκά.

 

Η πηγή της Μονής με το κρύο νερό για να ξεδιψάνε οι επισκέπτες

 

Η Ιερά Μονή Ζωοδόχου Πηγής, εδώ και τριάντα περίπου χρόνια στεγάζει ένα ευάριθμο γυναικείο Κοινόβιο.  Οι Αδελφές, παρά το γεγονός ότι στερούνται μέσων, έχουν όλο αυτό το διάστημα επιδοθεί σε πρώτης γραμμής έργο συντηρήσεως και αναπτύξεως του όλου κτιριακού συγκροτήματος.  Είναι δε αξιοθαύμαστο το έργο που ώς τώρα έχουν, σύν Θεού, επιτελέσει.  Χρειάζονται όμως βοήθεια οι Μοναχές και την αξίζουν, διότι όσες ενισχύσεις έχουν λάβει ώς τώρα, τις έχουν αμέσως αξιοποιήσει αλλά και διότι δεν συντηρούν απλώς και μόνο την ομορφιά των ιερών κτιρίων.  Βρίσκονται εκεί και κρατούν ανοιχτόν έναν τόπο όπου πάει ο κουρασμένος άνθρωπος της εποχής μας να γευθεί γαλήνη και να πάρει θεία φώτιση και θεία δύναμη.

 

Η πινακίδα της Μονής 

Το εξωτερικό του κτιρίου της Μονής

 

Όλοι πρέπει να συνδράμουν με κάθε τρόπο για να διατηρηθεί ένα μνημείο που έχτισαν οι προπάτορες μας με τόσο σεβασμό και με τόση αγάπη για την Κυρά - Παναγία, την Δέσποινα του Κόσμου.

 

Ο επισκέπτης του Μοναστηριού αυτού, σίγουρα θα μπορούσε να αποκομίσει πολλές ωφέλειες.

 

- Το Αρχοντικό των Δημητρακάκηδων

 

Εκεί όπου η Ιστορία έγραψε υποθήκες

 

Έχουν και τα πράγματα την ψυχή τους και τα δάκρυα τους- όπως λένε οι ποιητές.  Το αρχοντικό του Γιαννάκη Δημητρακάκη, στο Καστρί της Λακεδαίμονος, είναι μια οδυνηρή παρουσίαση των χρόνων της δουλειάς και οι καπνιές του, ένα σημάδι της εμπρηστικής μανίας των Τουρκαλβανών.  Δεν είναι κανένας βαρύσκιωτος, μαρμάρινος πύργος το Δημητρακέϊκο, όπως θα νόμιζε κανένας απ'όσους έχουν ακουστά για τη δυνατή αυτή οικογένεια του τόπου μας.   Όποιος το ανεβεί, θα μείνει με την εντύπωση πως είναι περισσότερο μια όρθια πέτρα του βουνού κάτι σαν φυλάχτρα, σαν χτιστό καραούλι, που έχει στημένα την προσοχή του - τα δύο, σαν μάτια, παράθυρα του ολόγυρα στην μεγάλη απλωσιά της κοιλάδας του Ευρώτα.

 

Η ΜΑΧΗ ΤΟΥ ΚΑΣΤΡΙΟΥ

 

Το χωριό

 

Το αίμα του αδελφού του αυτοκράτορος δεν είχε σβηστεί από το λιθόστρωτον της πύλης του Ρωμανού και ο Δημήτριος Παλαιολόγος διαπραγματευόταν με τον Μωάμεθ, να του δώσει σύζυγο τη μονογενή θυγατέρα του Ελένη και σε αντάλλαγμα αυτής της ηγεμονίας του, να λάβει τα νησιά : Λήμνον και Ίμβρον, μη αναλογιζόμενος καθόλου τους ομοθρήσκους υπηκόους του. 

 

Ο αδελφός του Θωμάς, έχοντας τη συμπάθεια του πληθυσμού, διαρκώς επεκτείνει, μεγαλώνει τις κτήσεις του, διαπραγματευόμενος με τον Πάπα, για την αποστολή βοήθειας, δυστυχώς όμως ούτε οι περιστάσεις ήταν κατάλληλες, διότι οι κάτοικοι είχαν κουραστεί από τις συνεχείς διενέξεις των Παλαιολόγων και των λοιπών αρχόντων, οι οποίοι ξεσπούσαν σε βάρος τους και τις συχνές επιδρομές και εξανδραποδισμούς τους από τους Τούρκους, ούτε ο Πάπας μπορούσε να στείλει σοβαρή βοήθεια.  Ο Δημήτριος επικαλείται την βοήθεια του Μωάμεθ, ο οποίος ανησυχεί από την ενέργεια του Θωμά και επιθυμεί να θέσει τέρμα στην έκρυθμη αυτή κατάσταση, καταφθάνει την Άνοιξη του 1460 στην Πελοπόννησο με δύναμη στρατού και επαναλαμβάνει τις διαπραγματεύσεις του με τον Δημήτριο. 

 

Στις 30 Μαϊου 1460 η μονογενής κόρη του Δημήτριου Ελένη μπαίνει στο χαρέμι του Μωάμεθ, ο Μωάμεθ όμως ποτέ δεν την κάλεσε κοντά του, φοβούμενος μήπως δολοφονηθεί απ' αυτήν. 

 

Αρχές Ιουνίου, ο Μωάμεθ με τον Δημήτριο ξεκινάνε από τον Μυστρά για την βορειοδυτική Λακεδαίμονα, η οποία κατεχόταν από τον Θωμά.  Πρώτο οχυρό το οποίο συνάντησαν ήταν της Βορδώνιας, χτισμένον σε φυσική οχυρή θέση, στις πλαγιές του Ταϋγέτου.  Οι υπερασπιστές του ή γιατί είδαν το μάταιο αγώνα ή επειδή πείστηκαν στα λόγια του Δημητρίου εγκατέλειψαν το οχυρό, του οποίου ο Μωάμεθ διέταξε την καταστροφή.  

 

Ικανοποιημένοι γαμπρος και πεθερός προχωρούν προς βορρά και φτάνουν στο οχυρό του Καστριού ή Καστρίτσας, του οποίου ίχνη υπάρχουν ακόμη πάνω από το σημερινό συνοικισμο Καστρίου.  Το οχυρό του Καστριού υπερασπίζονται λίγοι πολεμιστές με αρχηγό τον Πρινοκοκκά, επώνυμο οικογενείας, το οποίο υπήρχε στο Γεωργίτσι μέχρι πριν λίγα χρόνια και της οποίας μέλη μένουν στις Ενωμένες Πολιτείες της Αμερικής.

 

Ο Μωάμεθ μέσω του Δημητρίου πρότεινε στον Πρινοκοκκά να παραδώσουν το οχυρό και να μείνουν ελεύθεροι, όπως οι γείτονες τους της Βορδώνιας.  Οι υπερασπιστές όμως του οχυρού με περιφρόμηση απέρριψαν τις προτάσεις, κλείστηκαν στο οχυρό τους και περίμεναν.  Ο Μωάμεθ οργισμένος διέταξε επίθεση, η οποία έπεσε σαν το κύμα στα θεμέλια του οχυρού.

 

Την επομένη, ο Μωάμεθ παρέταξε την πολυπληθή στρατιά του, καλύτερα οπλισμένη και προέτρεψε ν'αγωνιστούν υποσχόμενος αμοιβές, σε όσους διακριθούν στην μάχη και στην αρπαγή των αγαθών που ήταν στο οχυρό.  Το σύνθημα της ενάρξεως της μάχης δόθηκε.  Ο στρατός με αλαλαγμούς ορμά κατά των υπερασπιστών του οχυρού, οι οποίοι δέχονται την επίθεση παραταταγμένοι μπροστα σ' αυτό.  Αγώνας ανελέητος.  Πολλοί από τους μαχόμενους πέφτουν στη μάχη και από τις δυο πλευρές. 

 

Οι Τούρκοι προσπαθούν να μπούν στο οχυρό, οι υπερασπιστές αγωνίζονται γενναιότατα και δεν τους αφήνουν δίοδο.  Μπροστά στην ασύγκριτη όμως υπεροχή των Τούρκων οι υπερασπιστές του αναγκάζονται να κλειστούν στο Κάστρο, αποφασισμένοι να συνεχίσουν από εκεί τον αγώνα.  

 

Το αλώνισμα

 

Ο Μωάμεθ για να τους εκφοβίσει, διατάσσει - καθώς αναφέρει  η παράδοση - να συγκεντρώσουν "τα μικρά παιδιά", σ' ένα αλώνι του απέναντι από το λόφο, όπου σήμερα είναι το εξωκλήσι της Αγίας Τριάδας,  και "σαν στάχυα τα καταπάτησαν τ 'άλογα".  Από αυτά τα παιδιά σώθηκε ένα μόνο γιατί έπεσε έξω από την σφεντόνη τ' αλωνιού, (στις όρθιες πλάκες πάντα κρατούν τα άχυρα), και πήρε αργότερα την επωνυμία Χαρόπουλος, γενάρχης της οικογένειας που υπάρχει και σήμερα στο Καστρί, οικογενείας των Χαροπουλαίων.  Ακόμη και σήμερα η θέση λέγεται "στου χάρου το αλώνι", αφού τόσα παιδιά βρήκαν εκεί το θάνατο.

 

Οι πολιορκημένοι παρακολουθούσαν το τρομερό και ανήκουστο αυτό θέαμα, αναλογιζόμενοι τι θα επακολουθήσει σε βάρος του άμαχου πληθυσμού, ήρθαν σε διαπραγμάτευση και συμφώνησαν να παραδώσουν το οχυρό και τα όπλα τους και να μείνουν ελέυθεροι, φοβούμενοι βέβαια την τύχη τους αλλά αδιαφορώντας. 

 

Μετά την παράδοση του οχυρού και των όπλων, ο Μωάμεθ, όπως αναμενόταν, άλλους απ' αυτούς που παραδόθηκαν αποκεφάλισε, ενώ για τον ηρωϊκό δε αρχηγό τους Πρινοκοκκά επιφύλαξε τον τρομερώτερο θάνατο : "τον έγδαρε ζωντανό", μπροστά στα μάτια του Δημητρίου.  Μετά απο αυτό διέταξε την καταστροφή του οχυρού και της μικρής πόλης του Καστριού, τις γυναίκες και τα παιδιά τα έσυραν στα ανθρωποπάζαρα της Ανατολής...

 

ΠΛΗΘΥΣΜΟΣ :

 

Σύμφωνα με τα προσωρινά αποτελέσματα της Ε.Σ.Υ.Ε. (Εθνικής Στατιστικής Υπηρεσίας Ελλάδος) του 2001 οι κάτοικοι του Καστριού ήταν 136.

 

Πολιτιστικές εκδηλώσεις :

 

Το αναψυκτήριο  -  ψητοπωλείο  "Ο Κάρδαρης" στο Καστρί

 

Τοπική εορτή του Πρινοκοκκά στο Καστρί κάθε δεύτερη Κυριακή του Μαίου εορτάζεται η ηρωική αντίσταση 400 Λακεδαιμονίων υπό του αρχηγού Πρινοκοκκά εναντίον του Σουλτάνου Μωάμεθ Β' του Πορθητή με 80.000 γενίτσαρους το 1460.

 

 

 

ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ