Χάρτης της Ελλάδας |
Νήσος Ικαρία |
||||||||||||
|
|||||||||||||
Νομός Σάμου |
Ιστορία Το νησί και το γύρω πέλαγος, σύμφωνα με τη μυθολογία, πήραν το όνομά τους από το γιο του Δαίδαλου, τον Ίκαρο, που έπεσε κάπου εδώ, όταν ο ήλιος έλιωσε τα κέρινα φτερά του. Στην αρχαιότητα ονομαζόταν Δολίχνη και Οινόη (για την αφθονία των κρασιών). Στους νεότερους χρόνους χρησιμοποιήθηκε ως τόπος εξορίας πολιτικών κρατουμένων. Η Ικαρία, που ονομαζόταν κατά την αρχαιότητα και Μάκρις, Δολίχη ή Ίκαρος, αποικίστηκε, κατά τον Αναξιμένη τον Λαμψακηνό, από Μιλησίους. Κατά τους Περσικούς πολέμους είχε υποταχθεί στους Πέρσες και μετά την απελευθέρωσή της εισήλθε στη νεοσυσταθείσα Αθηναϊκή Συμμαχία. Αρχαίες πόλεις της ήταν η Οινή, στη βόρεια παραλία, οι Θέρμαι, στα νοτιοανατολικά του νησιού, και το Δράκανον, στο oμώνυμο ανατολικό ακρωτήριο. Στη δυτική ακτή, στον σημερινό Νά, υπήρχε ιερό της Ταυροπόλου Αρτέμιδος, του οποίου σώζονται ακόμη λίγα λείψανα. Το 133 π.Χ. η Ικαρία περιήλθε στους Ρωμαίους και επί Αντωνίνων γνώρισε κάποια ακμή.Η Οινή εξακολούθησε και κατά τους βυζαντινούς χρόνους, υπό το όνομα Δολίχη, να είναι ο κυριότερος οικισμός του νησιού. Φαίνεται ότι η Ικαρία χρησιμοποιούνταν ως τόπος εξορίας διαφόρων μελών της βασιλικής οικογένειας. Το 1911 ο Ισαάκιος Β' Άγγελος δώρισε το νησί στους Ενετούς, το οποίο κατόπιν, ύστερα από μια σύντομη περίοδο βυζαντινής κυριαρχίας, περιήλθε στους Γενουάτες. Το 1481, λόγω των πειρατικών επιδρομών, οι Γενουάτες εγκατέλειψαν την Ικαρία και οι κάτοικοί της έμειναν ελεύθεροι ως το 1521, οπότε υποτάχθηκαν στους Τούρκους. Κατά την Ελληνική Επανάσταση εξεγέρθηκαν και οι Ικάριοι (Μάρτιος 1821), αλλά λόγω της γειτνιάσεως του νησιού με την Τουρκία δεν έπαιξαν σημαντικό ρόλο στον Αγώνα. Από το 1828 ως το 1830 η Ικαρία απετέλεσε τμήμα της ελεύθερης Ελλάδος, αλλά με το πρωτόκολλο του Λονδίνου επανήλθε στους Τούρκους ως προνομιούχος επαρχία. Στις 17 Ιουλίου 1912 οι Ικάριοι επαναστάτησαν και έδιωξαν τους Τούρκους από το νησί. Την 4η Νοεμβρίου του ιδίου έτους η Ικαρία ελευθερώθηκε οριστικά από τον ελληνικό στόλο. Το νησί έχει 8312 κατοίκους. Άγιος Κήρυκος
Πρωτεύουσα και λιμάνι του νησιού, με 2.545 κατοίκους. Είναι χτισμένος στις ΝΑ ακτές του νησιού, σε ήρεμη πλαγιά με ωραία θέα. Τα σπίτια είναι λευκά χωρίς συγκεκριμένη αρχιτεκτονική ταυτότητα. Αξιοθέατα αποτελούν :
Αρμενιστής
Παραλιακός οικισμός, 68
χλμ ΒΔ από τον Άγιο Κήρυκο. Είναι το μοναδικό
λιμάνι στο ΒΔ τμήμα του νησιού. Εξυπηρετεί όλα τα
χωριά του οροπεδίου των Ραχών.
Εύδηλος
Χτισμένο σε πεδινή εύφορη περιοχή, 39,5 χλμ ΒΔ από τον Άγιο Κήρυκο, το παραλιακό αυτό χωριό με τους 726 κατοίκους, έχει απάνεμο τεχνητό λιμάνι και πολύ όμορφες παραλίες. Αξιοθέατα αποτελούν :
Καρκινάγρι Στο Ν άκρο της Νικαριάς, ψαροχώρι με μικρό λιμάνι και 351 κατοίκους .Ράχες Χριστού Ορεινό παλιό
κεφαλοχώρι, 61 χλμ Δ από τον Άγιο Κήρυκο, με 1238 κατοίκους. Χτισμένο αμφιθεατρικό,
είναι καταπράσινο, με πεύκα, βελανιδιές,
οπωροφόρα δέντρα και αμπέλια.
Φούρνοι. Στον «κόρφο» Σάμου- Ικαρίας-Πάτμου είναι τρία μικρά νησιά, οι Φούρνοι(1.469κατοίκους), η Θύμαινα και ο Άγιος Μηνάς. Οι μετακινήσεις στο εσωτερικό των νησιών γίνονται με τα πόδια. Από τη Χρυσομηλιά - χωριό του νησιού Φούρνοι - καΐκια πηγαίνουν συχνά στη Θύμαινα.
|
||||||||||||
Best experienced with |
|||||||||||||