.

 

 

  Από τον 7ο π.Χ αιώνα που ολοκληρώθηκε η οργάνωση του κράτους-πόλης των
  Αθηνών με την συνένωση των μικρών  και μεγάλων κρατιδίων της Αττικής,
  έχουμε αναφορές για την περιοχή μας.Στη δημοτική περιφέρεια των Άνω
Λιοσίων υπήρξαν τρεις μικροί δήμοι που αποτελούσαν Τρικωμία.Ανήκαν στην Λεωντίδα
Φυλή και στη Μεσόγειο Τριττύ (σύμφωνα με την διοικητική οργάνωση του Κλεισθένη-6ος
αιώνας).Αυτοί είναι οι Ευπυρίδες, οι Κρωπίδες και οι Πήληκες.

   Την Κρωπία προσδιορίζει ο Θουκυδίδης όταν αναφέρει, ότι πηγαίνοντας από το Θριάσιο στις Αχαρνές,
περνάς από την Κρωπία και έχεις στα δεξιά σου το Αιγάλεω.Οι αρχαιολόγοι τοποθετούν τους Ευπυρίδες Ν.Α.
της Κρωπίας κάπου μεταξύ της Αγίας Σωτήρας και του σιδηροδρομικού σταθμού, τους δε Πήληκες Β.Δ. της Κρωπίας κάπου προς τον Άγιο Ιωάννη ή δυτικότερα.

  Οι τρεις παραπάνω δήμοι μαζί με τους Παιονίδες (περίπου προς το μετόχι της Πάρνηθας), τους Χολείδες
Β.Α. των Αχαρνών, τους Αιθαλίδες (κοντά στη Χασιά), την Εκάλη και τους Υβάδες αποτελούσαν την Μεσόγειο Τριττύ της Λεωντίδας Φυλής.

 

.

Στο δυτικό όριο της δημοτικής περιφέρειας Άνω Λιοσίων αμύνεται
ακρωτηριασμένο “Δέμα”. Το 1920 περιγράφεται σαν το τείχος που
εκτεινόταν πέραν των έξι χιλιομέτρων,ότι αποτελείτο από  πελεκητούς
ογκώδεις λίθους,και τεχνικότατα συναρμολογημένους.
  Για το μήκος, το μέγεθος και την τέχνη του ήταν αληθινό μεγαλούργημα.Την άποψη αυτή Δεν την
  διατύπωσαν μόνο έλληνες αρχαιολόγοι.Ο Sterlingdow το χαρακτηρίζει σαν ένα από τα πλέον
  καταπληκτικά και μυστηριώδη μνημεία της Ελληνικής αρχαιότητας που μοιάζει με το οχυρό των
  Ίνκας στο Sacsahuaman του Περού.
 Σχετικά με την χρονολογία κτήσεως του τείχους διατυπώθηκαν διαφορετικές απόψεις.Γράφτηκε ότι χτίστηκε
πριν την έναρξη του Ά Πελοποννησιακού πολέμου το 431 π.Χ. Η επικρατέστερη άποψη, η οποία βασίστηκε
 στην μελέτη της τεχνικής ανέγερσης από τους J.E. Jones,L. Sacket και G.W.J Elliot,είναι ότι χτίστηκε
 το 337-6 π.Χ. επί άρχοντος Λυκούργου.
 

                                                                                   Tο αρχαίο τείχος ''Το Δέμα''

Η αρχαιολογική έρευνα κατέγραψε και αγροτική οικία των κλασσικών χρόνων βόρεια της σιδηροδρομικής γρμμής.Από τα όστρακα που βρέθηκαν συμπεραίνεται ότι κατοικήθηκε για λίγο, περίπου την περίοδο του Πελοποννησιακού πολέμου, και ξανακατοικήθηκε το δεύτερο μισό του 4ου π.Χ. αιώνα,
όταν κατά την επικρατέστερη γνώμη χτίστηκε και το τείχος.

 

 

Με την πάροδο του χρόνου οι πηγές πληροφοριών στερεύουν.Το γεγονός ότι δεν
συναντάμε συγκεκριμένες αναφορές σε ιστορικά κείμενα δεν σημαίνει ότι και ο
πληθυσμός εξαφανίστηκε από την Αττική.

    Κατά την κλασσική εποχή η Αθήνα είχε τα πρωτεία, όχι μόνο στα γράμματα και τις τέχνες, αλλά και
στη ναυτιλία, το εμπόριο και τη βιομηχανία-βιοτεχνία.Πρώτα αυτή θα υποσκελιστεί σαν στρατιωτική δύναμη.
Στην συνέχεια σαν ναυτική και ο Πειραιάς σαν λιμάνι θα περάσει σε δευτερεύουσα μοίρα.Θα μειωθεί το
εμπόριο και η βιομηχανία αλλά θα απαιτηθούν αιώνες.Και τούτο γιατί θα τύχει ευνοϊκής συμπεριφοράς και
από τους διαδόχους του Μεγάλου Αλεξάνδρου με εξαίρεση τον Φίλλιπο Ε΄ και από τους Ρωμαίους.

  Τα προνόμια των Αθηνών έγιναν σεβαστά από τον Μέγα Κωνσταντίνο και ακόμα από τον Μέγα Θεοδόσιο, τον Αρκάδιο και τον Θεοδόσιο τον Μικρό, παρά τα μέτρα που έλαβαν κατά των Ολυμπιακών αγώνων και των
Ελευσίνιων μυστηρίων.

  Η αυτονομία των Αθηνών θα καταργηθεί το 529 μ.Χ. από τον Ιουστινιανό.

  Θα κλείσει με οικονομικό εξαναγκασμό η φιλοσοφική σχολή των Αθηνών και θα σημάνει το τέλος της
σαν πόλη της σοφίας.Θα ακολουθήσουν τρεις αιώνες περίπου σκότους, πράγμα που δεν σημαίνει ότι η Αθήνα
και η Αττική ερημώθηκαν, αφού θα δώσουν δύο αυτοκράτειρες την Ειρήνη και την Θεοφανώ, όπως παλιότερα
και η Αθηναϊδα βαφτίστηκε Ευδοκία και έγινε σύζυγος του Θεοδοσίου του Μικρού.

  Στην συνέχεια οι πληροφορίες θα πληθαίνουν για την Αθήνα και την Αττική κατά τον 10ο και 11ο αιώνα.Θα ακολουθήσει μακρά περίοδος δυτικής κατοχής γνωστής σαν Φραγκοκρατία.Γαλλική κυριαρχία (1205-1311), Καταλωνική (1311-1387), Φλωρεντινή (1387-1456) κατά την οποία επικράτησαν και οι Βενετοί για μικρή
περίοδο οκτώ ετών.

Προς το τέλος της Καταλωνικής κυριαρχίας και συγκεκριμένα το έτος 1383 έφθασαν οι πρώτοι Αρβανίτες
και εγκαταστάθηκαν.

Η ευρύτερη περιοχή των Άνω Λιοσίων.Χάρτης του 1889.

Τα Άνω Λιόσια ή Λιοσώτικα από    
Καλύβια άρχισαν να δημιουργούνται
πιθανότατα μερικές δεκαετίες πριν
την Ελληνική Επανάσταση.Η περιοχή
των Λιοσίων ανήκε στην ευρύτερη
περιοχή της Χασιάς, από την οποία
αποσπάστηκε με την θέσπιση των
Κοινοτήτων.
Τον 17ο και 18ο αιώνα διασώζονται
αρκετές περιγραφές από περιηγητές
για την Αττική.Από  περιγραφές
διαδρομών προς και από τη Χασιά
όπως π.χ. του Εβλιά Τσελεπή το
1667 αλλά και άλλων συγχρόνων
του ή μεταγενέστερων,δεν γίνεται
αναφορά για τα Λιοσιώτικα
Καλύβια
                             Δήμος Άνω Λιοσίων.Απόσπασμα χάρτη 1889

  Οι Λιοσιώτες οργανώθηκαν στην Επανάσταση μαζί με τους συγχωριανούς τους Χασιώτες και τους γείτονες Μενιδιάτες.Αγωνίσθηκαν κάτω από τις διαταγές του Καπετάν Μελέτη Βασιλείου και των άλλων καπεταναίων
της περιοχής σε διάφορες μάχες.Πολλοί Λιοσιώτες τιμήθηκαν με ανώτερες και ανώτατες διακρίσεις.

                                                                                                                           

  Στην ευρύτερη περιοχή του Δήμου των Άνω Λιοσίων υπάρχουν :

Ανατολικά :     Άγιοι Σαράντα.Εκκλησία παλιά χτισμένη σε νέα θεμέλια.
                        Χρησιμοποιήθηκαν πολλά αρχαία γλυπτά στο χτίσιμό της.
                        Προφήτης Ηλίας.Βόρεια των Αγίων Σαράντα επί χαμηλού λόφου.Είναι μικρή
                        (4,35x5,65) κεραμοσκέπαστη βασιλική με ημιεξαγωνική αψίδα ιερού
Δυτικά :           Άγιος Ιιωάννης ο Θεολόγος.Βρίσκεται στην οδό μεταξύ της Χασιάς και Άνω
                        Λιοσίων.Αποτελούσε άλλοτε το καθολικόν μονής,ήταν δε απλούν 
                        κεραμοσκεπές,μικρός ναόςο οποίος κατεδαφίστηκε περί του 1900 και             
                        ξαναχτίστηκε ως σταυροειδής ναός με τρούλο
Βόρεια :           Άγιος Γεώργιος Κεραμιδίου.Βρίσκεται σε ύψωμα που ονομάζεται        
                        "Κεραμίδι".Είναι μικρή (3,40x7,0) μονόκλητος βασιλική με νάρθηκα και
                        ημικυκλική αψίδα ιερού.

Αξιόλογα είναι επίσης και τα αρχαιολογικά μνημεία της περιοχής.Έχουμε προαναφέρει το αρχαίο τείχος
Δέμα που βρίσκεται 2,5 χιλιόμετρα δυτικά και σώζεται σε καλή κατάσταση, την οικία του δέματος
(θεμέλια της οποίας σώζονται δυτικά του τείχους),τον πύργο σκοπιάς στο λόφο Πυργάθι και το πίσω τείχος. 

Εξ' άλλου από τη νεώτερη έρευνα που πραγματοποίησε το τμήμα αρχαιολογίας του τομέα πολιτισμού της Δημοτικής Επιχείρησης Ανάπτυξης, υπό την επιστημονική εποπτεία της Β' Εφορείας προϊστορικών και
κλασσικών αρχαιοτήτων έχουν έρθει στο φως πολύτιμα στοιχεία για την ιστορική ανασύνθεση της
περιοχής.Η ανασκαφική δραστηριότητα έχει αποκαλύψει :

 

* Παλαιοχριστιανικός ναός με ρωμαϊκούς τάφους στη θέση Τσουκλείδι.
* Σαρκοφάγος με κτερίσματα 4ου-3ου π.Χ. αιώνα στο ρέμμα Ευπιρίδων.
* Τάφος με κτερίσματα των πρώιμων κλασσικών χρόνων στη Ζωφριά.
* Πήλινος αγωγός ύστερων ρωμαϊκών χρόνων.
* Αποκάλυψη κεραμεικής και μαρμάρινου γλυπτού των ύστερων ρωμαϊκών χρόνων και τα
οποία σχετίζονται με τον Ηρακλή.                                                             Πηγή "Αχαρναϊκά Νέα" 01.06.200 

   Αρχή της σελίδας.

    


βασική σελίδα Επιστροφή στην βασική σελίδα. Επιστροφή στην ελληνική σελίδα. ελληνική σελίδα

Site Map. site map