Το βαφείο των Τεμπών βρέθηκε πάνω στον κύριο οδικό άξονα,κατά προσέγγιση είκοσι μέτρα από τον αρχαίο δρόμο των Τεμπών.

Είχε επίσης τη μοναδική πύλη της εισαγωγής της πρώτης ύλης και εξαγωγής των βαμμένων νημάτων.

Στην πλευρά του δρόμου απλώνονταν-μάλλον-τα νήματα προκειμένου να στεγνώσουν,στο διάστημα που υπήρξε μεταξύ της πύλης και του δρόμου.

Στη αίθουσα του βαφείου υπήρχαν περιμετρικά συνολικά κατά
προσέγγιση είκοσι τρία τζάκια-εστίες,τα οποία βρέθηκαν στην απόσταση τεσσάρων μέτρων το ένα από το άλλο για τη βαφή των νημάτων.

Ο χώρος του βαφείου,στον οποία χτίστηκαν στάβλοι,υπόστεγα για πρόβατα,αχυρώνας,καλύβα και η δεξαμενή-στέρνα,χρησιμοποιήθηκε για τριάντα έτη ως μαντρί προβάτων,ενώ η στέρνα από την οποία ποτίζονταν και ποτίζονται τα περιβόλια γέμισε με το νερό της βρύσης μέσα από τον ίδιου πήλινο σωλήνα που τροφοδοτούνταν με καθαρό νερό βαφής το βαφείο.

Το σπίτι αποδείχθηκε κατάλληλο για τη στέγαση της μεγάλης οικογένειας.Ο χώρος του βαφείου συνόρευε και συνορεύει ακόμη με το οικόπεδο της εκκλησίας το χωριού.

Αυτή κτίστηκε από τον Αμβρόσιο το 1896.
Η σωζόμενη σήμερα αίθουσα του βαφείου όπως και του Ξηραντηρίου που ήταν κτισμένα με τον ίδιο τρόπο,από τον ασβέστη δηλαδή,υπολογίζεται ότι χτίστηκε στο δεύτερο μισό του 18ου αιώνα,η περίοδος δηλαδή ακμής της Κοινής Συντροφιάς.