Βοσκοπούλα (Παραδοσιακό) (κάντε click για να ακούσετε)

Ρυθμός αργός 4σημος

Προσαρμογή των στίχων του ποιήματος ‘Το φίλημα’ του Γεωργίου Ζαλοκώστα σε μια ιταλική μελωδία.

Το τραγούδι πέρασε γύρω στα μέσα του προηγούμενου αιώνα στο ρεπερτόριο των λαϊκών οργανοπαιχτών εξαιτίας της δημοτικότητάς του. Περιγράφει τον έρωτα ενός 10χρονου αγοριού προς μια μεγαλύτερη του.

Μια βοσκοπούλα αγάπησα, μια ζηλεμένη κόρη

μα την αγάπησα πολύ κι ήμουν αλάλητο πουλί

κι ήμουν αλάλητο πουλί, δέκα χρονών αγόρι.

Μια μέρα που καθόμαστε, στα χόρτα τ’ανθισμένα

Μαριώ μ’της λέω σ’αγαπώ, μα ντρέπομαι να σου το πω

μα ντρέπομαι να σου το πω, τρελαίνομαι για σένα.

Από τη μέση μ’άρπαξε, με φίλησε στο στόμα

και μου πε μ’αναστεναγμό, για της αγάπης τον καημό

για της αγάπης τον καημό, είσαι μικρός ακόμα.

Μεγάλωσα και τη ζητώ, μα ήταν αλλού η καρδιά της

μα εγώ ποτέ μου δεν ξεχνώ, το γλυκοφίλημά της

μα εγώ ποτέ μου δεν ξεχνώ το γλυκοφίλημά της.

Κωνσταντάκης (Παραδοσιακό) (κάντε click για να ακούσετε)

Ρυθμός αργός 5σημος

Παραλλαγή τραγουδιού του ακριτικού κύκλου, που αναφέρεται στον αυτοκράτορα Κωνσταντίνο Παλαιολόγο. Χαρακτηριστικό Ζαγορίσιο τραγούδι.

Ο Κωνσταντάς κι ο Κωνσταντής κι ο

μικροΚωνσταντίνος, Κωνσταντάκη μου,

κι ο μικροΚωνσταντίνος, λεβεντάκη μου.

Τρεις χρόνους, Κώστα μ’,επερπάτησε να βρει καλή

γυναίκα, Κωνσταντάκη μου,

Να βρει καλή γυναίκα, λεβεντάκη μου.

Να βρει ψηλή, να βρει λιανή, να βρει καγκελοφρύδα,

Κωνσταντάκη μου,

να βρει της αρεσιάς του, λεβεντάκη μου.

Τρεις χρόνους γράφουν τα προικιά και τρεις τα

πανωπροίκια, Κωνσταντάκη μου

και τρεις τα πανωπροίκια, λεβεντάκη μου.

Ξεχωρίσματα (Παραδοσιακό) (κάντε click για να ακούσετε)

Ρυθμός 4σημος

Είναι το τελευταίο τραγούδι του πανηγυριού, γι’αυτό και δένει συναισθηματικά μουσικούς και πανηγυριζόμενους.

Τώρα στα ξεχωρίσματα, έλα γιε μου

να φιληθούμε

γιατ’έχουμε ζωή και θάνατο ποιος

ξερ’γιε μ’αν θ’ανταμωθούμε

έλα έλα πέρδικά μου, στα χεράκια τα

δικά μου.

Εγώ εδώ κι εσύ αλλού, με όνειρα γιέ

μου θα ζούμε

Βοήθα Χριστέ και Παναγιά βοήθα

Πάλι να σμιχτούμε

έλα έλα σαν σου λέω, μη με τυραννάς

Και κλαίω.

‘Ηρθ’ ο καιρός παιδιά μ’να φύγουμε,

στα σπίτια μας γιέ μου να πάμε

του χρόνου να ‘μαστε καλά, πάλι εδώ

για να γλεντάμε

έλα έλα πέρδικα μου, στα χεράκια τα

δικά μου.